ارائه روش جدیدی جهت افزایش توان دریافتی از نیروگاه‌های فتوولتائیک در واحد سطح با بهینه سازی پیکربندی آرایه‌ها pdf

یکی از مسائل مهم در طراحی نیروگاه‌های فتوولتاییک تعیین فاصله بهینه بین ردیف‌های نصب آرایه‌های خورشیدی است. کم بودن این فاصله سبب سایه اندازی ردیف جلو و بروز سایه‌های متقابل بر روی آرایه‌ها میگردد. در نقاط دور از خط استوا بدلیل نوسانات زیاد ارتفاع خورشید در آسمان در روز‌های مختلف سال فاصله آرایه‌های خورشیدی از یکدیگر بایستی افزایش یافته و بطبع ظرفیت نصب آن‌ها در واحد سطح کاهش می‌یابد. در این مقاله جهت کاهش اثرات سایه‌های متقابل آرایه‌های خورشیدی روش جدیدی ارائه و بدین وسیله امکان نصب بیشتر آرایه‌های خورشیدی در واحد سطح با نزدیکتر کردن آن‌ها بهم فراهم گردیده است. بدین منظور در ابتدا مشخصات الگو‌های سایه متقابل برای نیروگاه‌های نصب ثابت تعیین و خصوصیات این الگو‌ها بیان گردیده است. سپس با توجه به خصوصیات مطرح شده پیکربندی آرایه‌ها با تغییر مکان فیزیکی ماژول‌ها در آرایه بهینه گردیده است. در انتها نتایج پیکربندی ارائه شده با نیروگاه‌های مختلف مقایسه و ارزیابی اقتصادی برای آن انجام گردیده است.
این مقاله توسط مجید حروفیانی از شرکت برق منطقه‌ای خراسان، رضا قندهاری از دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی و علی رضا شکری از شرکت برق منطقه‌ای خراسان دانشگاه صنعتی سجاد منتشر شده است.