بررسی اضافه ولتاژ‌های موقت در سیستم قدرت

اهمیت اضافه ولتاژ‌های موقتی نسبت به هماهنگی عایق از آن جهت است که برقگیر‌ها باید قادر به استقامت در مقابل این ولتاژ‌های ماندگار باشند؛ لذا آن جا که سطح حفاظتی هر نوع خاص برقگیر با ولتاژ استقامت متناسب است سطح عایقی و هزینه تجهیزات به طور غیر مستقیم به اندازه اضافه ولتاژ‌های موقتی بستگی دارد. در گستره ولتاژ‌های فوق قوی (EHV) اضافه ولتاژ‌های موقتی ناشی از کلید زنی عایق بندی خطوط انتقال و در نتیجه ابعاد و هزینه آن‌ها را تعیین می‌کنند.

دلایل عمده اضافه ولتاژ‌های متناوب به شرح زیر می‌باشد:

– کاهش ناگهانی بار

– قطع بار‌های سلفی یا اتصال بار‌های خازنی

– اثر فرانشی

– اتصال کوتاه نامتقارن با زمین

اضافه ولتاژ‌ها با فرکانس نزدیک به فرکانس سیستم هنگامی رخ می‌دهند که خطوط انتقال با جبران سازی شنت قطع می‌گردند و بار‌های باقی ماند میان خازن و اندوکتانس راکتیو خط نوسان می‌کنند. نوسانات هارمونیک بالا توسط جریان مغناطیس کنندگی ترانس‌های بدون بار تحریک می‌شوند و نوسانات زیرهارمونیک ناشی از تشدید خازن‌های سری با ترانس‌های کم بار یا راکتور‌های شنت می‌باشند. کلید زنی تک فاز و هادی‌های قطع شده سبب اضافه ولتاژ‌های فرو رزنانس می‌گردند. ولی در این حالت یا حالت‌های نادر دیگر برای اجتناب از هزینه‌های سنگین عایق باندی باید پیشگیری را در درجه اول اهمیت قرار د اد.

مدت زمان اضافه ولتاژ‌ها از چند سیکل (در صورت امکان قطع بین دو عمل قطع (intertripping) یا بستگی رله‌های حفاظتی به ولتاژ) تا چند ثانیه (اگر کاهش بستگی به تنظیم کننده‌های اتوماتیک ولتاژ automatic voltage requlators داشته باشد طول می‌کشد. در صورتی که دخالت انسانی نیز وجود داشته باشد این زمان طولانی‌تر خواهد شد.

در اینجا فایل کامل (به صورت ورد word) برای دانلود و استفاده شما عزیزان قرار دارد.